Szczęście jako zjawisko realne towarzyszy człowiekowi od momentu narodzin. W różnych czasach i kulturach było ono odmiennie pojmowane. Ta wielorakość kategorii szczęścia znajduje odzwierciedlenie w tekście Anny Brożek. Autorka, sięgając do tradycji i bogatego dorobku filozofii, podejmuje się zadania określenia szczęścia, w tym odpowiedzi na pytanie, czy jest ono mierzalne. Kwestia ta okazuje się kluczowa dla ekonomii, gdyż reorientacja polityki gospodarczej na zwiększanie odczuwania szczęścia bądź poziomu zadowolenia z życia tylko wtedy będzie możliwa, gdy powiedzie się sformułowanie liczbowego zadania maksymalizacji szczęścia. Z drugiej strony, ekonomia powinna zdecydowanie silniej niż obecnie korzystać z dorobku filozofii, tak jak miało to miejsce w czasach kształtowania się ekonomii jako nauki. Przykładem może być choćby postać Adama Smitha, który był zarówno ekonomistą, jak i filozofem. Później związek między obydwiema dziedzinami nauki uległ rozerwaniu, a ekonomia podążyła drogą czasami nadmiernego formalizmu. Potrzeba powrotu do rodowodu filozoficznego okazuje się pilna, ponieważ współczesny paradygmat ekonomii (ekonomia klasyczno-neoklasyczna) jest przedmiotem coraz szerszej krytyki, czemu dają wyraz Bogdan Mróz i Jacenty Siewierski. Obok krytyki dotychczasowego paradygmatu, wymienieni autorzy prowadzą rozważania na temat możliwości ukształtowania się nowego, którym mogłaby być ekonomia szczęścia. Nie jest to przedsięwzięcie proste, gdyż przywiązanie do tradycji i wynikający stąd opór środowiska ekonomistów, z licznymi laureatami Nagrody Nobla na czele, są jak dotąd przeszkodą nie do przezwyciężenia. Opracowania Piotra Michonia i Renaty Wojciechowskiej odnoszą się do zagadnienia ściśle związanego ze szczęściem czy zadowoleniem z życia, a mianowicie - wykluczenia społecznego. Jego podstawową przyczyną jest ubóstwo, to zaś w znaczącym stopniu wynika z nierównomiernego podziału produktu narodowego. Nierówności dochodowe wynikają z przemożnego dążenia ludzi do pomnażania indywidualnego bogactwa, które znajduje usankcjonowanie w dominującej myśli ekonomicznej. Raz jeszcze pojawia się konieczność zmiany paradygmatu ekonomii. Kolejne dwa opracowania dotyczą porównania zamożności i zadowolenia z życia. W różnych ośrodkach znajdują się badacze, którzy konstruują wielokryteriowe wskaźniki zadowolenia z życia, poszukując odpowiedzi na pytanie, w jakim stopniu zależy ono od zamożności, a w jakim od innych czynników. Ryszard Bartkowiak przedstawia mapę świata skonstruowaną przy zastosowaniu kryterium zamożności, zestawiając ją z mapą, która powstała przy zastosowaniu kryterium zadowolenia z życia. Okazuje się, że zamożność i jej przeciwieństwo, czyli ubóstwo, w dość silnym stopniu wpływają na odczuwanie zadowolenia z życia. Są jednak kraje, w których nie ma między nimi związku. To ponownie skłania do poszukiwań takiego typu ekonomii, która lepiej niż ekonomia klasyczno-neoklasyczna opisywałaby zjawiska mające miejsce w gospodarce światowej. Brak silnego związku między zamożnością a zadowoleniem z życia występuje tam, gdzie podstawowe potrzeby konsumpcyjne są zaspokojone. Gdy jest przeciwnie i występuje masowe ubóstwo, a wraz z nim wykluczenie społeczne, pojawiają się innego rodzaju problemy, o czym świadczy przypadek Afryki Subsaharyjskiej. Zagadnieniem dotyczącym tego regionu zajęła się Eliza Ostropolska-Kubik. Ta część świata budzi największy niepokój. Naukowcy próbują znaleźć odpowiedź na pytanie o przydatność istniejących teorii ekonomicznych w jej opisie. Innymi słowy, powraca problem stworzenia nowej myśli ekonomicznej. Ostatnie opracowanie zawarte w niniejszej publikacji, autorstwa Moniki Kijok, stanowi relację z badania wykonanego przez Agencję Badań Marketingowych ABM. Badanie polegało na przeprowadzeniu wywiadów z naukowcami reprezentującymi filozofię, ekonomię, psychologię, socjologię oraz korzystającą z dorobku tych nauk politykę społeczną. Celem badania było ustalenie, czy możliwe jest zdefiniowanie szczęścia w sposób w takim stopniu jednolity, by mogło ono zostać zaadoptowane przez ekonomię, a ponadto służyć jako wytyczna dla polityki gospodarczej. Różnorodność odpowiedzi dowodzi, że zadanie to jest niezwykle trudne. Publikacja nie zawiera typowego zakończenia. Stanowi ona zbiór artykułów, które - jak na początku zostało zaznaczone - są udziałem w ogólnoświatowej dyskusji nad nauką ekonomii. Oczekiwanie przełomu jest powszechne, nie można zatem wykluczyć, iż obecne nagromadzenie tekstów i wypowiedzi pozwoli na ukształtowanie nowej myśli ekonomicznej. Być może będzie nią ekonomia szczęścia, chociaż ma ona znamienitych rywali.