Celem pracy jest przedstawienie metod ilościowej analizy ubóstwa, wykluczenia społecznego i nierówności. Badania nad ubóstwem mają już ponad stuletnią historię. Po raz pierwszy badanie tego zjawiska przeprowadził w swoim rodzinnym mieście Yorku S. Rowntree już w 1899 r. Wprowadził on pojęcie granicy ubóstwa, której poziom ustalił w oparciu o wycenę normy żywnościowej zapewniającej możliwość przeżycia, zwiększając ją o koszty mieszkania i odzieży. O powszechnym zainteresowaniu analizami ubóstwa można jednak mówić dopiero od połowy ubiegłego wieku. Znaczenie prac badawczych dotyczących ubóstwa i wykluczenia społecznego gwałtownie wzrosło w latach dziewięćdziesiątych, czego wyrazem są z jednej strony priorytety badawcze instytucji UE (zwłaszcza Biura Statystycznego UE-Eurostatu) oraz organizacji międzynarodowych (przede wszystkim Organizacji Narodów Zjednoczonych i Banku Światowego), z drugiej zaś Nagroda Banku Szwecji im. Alfreda Nobla w dziedzinie ekonomii przyznana A. Senie. W Polsce problematyka ubóstwa i wykluczenia społecznego zarówno w teorii, jak i w praktyce, nabrała nowego znaczenia wraz z odchodzeniem od gospodarki centralnie planowanej. Członkostwo Polski w UE narzuciło nowe wymagania w zakresie organizacji badań ubóstwa i wykluczenia społecznego oraz nierówności, jak i wszechstronności prowadzonych analiz, szczególnie w związku z wdrażaniem unijnej Strategii Spójności Społecznej i walki z ubóstwem. Książka została przygotowana z myślą o studentach przede wszystkim ekonomicznych kierunków studiów, tak dziennych, jak i zaocznych. Jest także przeznaczona dla pracowników instytucji zajmujących się polityką społeczną oraz osób zatrudnionych w urzędach statystycznych. Ułatwi ona czytelnikowi nie tylko ocenę ubóstwa, wykluczenia społecznego i nierówności, która wymaga umiejętności stosowania odpowiednich metod ilościowych, lecz również ocenę efektywności prowadzonej polityki społecznej nakierowanej na przeciwdziałanie tym zjawiskom.